Satomi Shirai : Evim Evim



For English: Please Scroll Down and Read the Page ↓




EVİM EVİM


HOME and HOME


Satomi Shirai




Çalışmanızdan biraz bahseder misiniz? Fikir nasıl ortaya çıktı?



Çalışmamın temelinde Tokyo’dan New York’a göç etmiş bir kimse olarak ev konseptini keşfediyorum. Burada elle tutulabilen ve tutulamayan şeyler tartışmaya eklenmiştir. Alışılmadık yaşam biçimimdeki değişiklikten bu yana edindiğim karşı-kültür deneyimine karşılık bu görüntüleri oluşturuyorum. Bu benim için, karşı karşıya kaldığım şehirler ve kültürler arasındaki tezatlık ve benzerlikleri anlama deneyimidir. Burada bazı konulara gönderme yapıyorum; aşinalık ve rahatlık, karşı-kültür şehir yaşantısı süresince gündelik gerçek mesken alanından gerçek olmayan zihniyete kadar bir kimsenin yaşamında mikro kozmik seviyede değişmeden kalmış ya da reforma uğramış şeyler, duyarlılık, kültürel ve cinsiyet güdümlü kimlikler.




Bu projeye başlamamda New York şehrindeki komşumun arka avlusunda büyümekte olan genç bir kiraz ağacıydı. New York’taki apartmanımdan kiraz ağacını görebiliyordum ve onun çiçek açması ve diğer mevsimsel değişimleri hoşuma gidiyordu. Bir gün ağaç birden ortadan kayboldu. Komşum onu kesmiş ve ondan geriye sadece ağırbaşlı kesik bir gövde kalmıştı. Bu adamın kendi ağacına her şeyi yapabilme hakkı olduğunu anladım ama bu beni çok şaşırttı. Bence onun ağaca davranışı duygusuzcaydı, Japonya’da olsa insanlar kiraz ağaçlarını gerçekten sever ve mümkün olduğu kadar onları korumaya özen gösterirler. Bu küçük olay beni, yetiştiğim kültürden farklı bir kültürün farkında olmaya itti.




Fotoğraflarınızdaki kaosu nasıl açıklıyorsunuz?



Anlaşılması güç görüntüleri ve bir sekansın merak uyandırıcı düzenlemesini seviyorum. Kalabalık mahalleler ve karmaşık mimari alanlar beni derinden etkiler. Ayrıca gündelik yaşamın öğelerinin mesken tuttuğu alanlar ve fotoğrafta ilgi çekici bir biçimde birbiriyle etkileşime geçebilen ve demokratik bir şekilde görünebilen figürler ilgimi çekerdi.




Evlerdeki dağınıklıklar sizin bir kurgunuz mu yoksa içerdeki doğal yaşantının bir sonucu mu?



Temel olarak günlük yaşantı içinde karşılaştığım ya da gördüğüm görüntüleri oluşturmaktan esinlenirim. Öyle ki fotoğraflarımdaki kaotik manzaralar tamamen bir kurgudan ibaret değildir ve onlar daha ziyade doğal yaşantının ya da gündelik yaşamın olaylarının abartılı sonuçlarıdır. Gerçek fotoğraf çekiminde sahibinin yaşam sitilini ve tercihlerini anlatan oda içindeki bir alanı ve kişisel öğeleri kesinlikle düzenlerim ve kompozisyonları dikkatli bir biçimde oluştururum ki alan, nesneler ve figürler bir ilişki oluştursun ve bir öyküyü canlandırsın.




Bu meskenlerde yaşayan insanlar zamanlarının çoğunu evlerinde mi geçiriyorlar? Onların ortak yaşamları hakkında biraz bilgi verir misiniz?



Alakam, evde kalacak kadar geçen araştırma süresiyle orantılı olmadığı için gerçekten zamanlarının çoğunu evlerinde geçirip geçirmediklerini bilemiyorum. Ama kendilerini toplumdan izole eden insanlar olmadıklarından eminim. Bu insanlar Amerika’nın dışından gelmiş olan farklı ya da çeşitli kültürel geçmişi olan kimseler.




Bu yerleri nasıl keşfettiniz?



Buluşma için arkadaşlarımı ya da arkadaşlarımın arkadaşlarını ziyaret ettiğim zaman.




Bazı fotoğraflarınızda aynı ortamı paylaşan insanlar arasında ortadan tümüyle kaybolmuş bir mahremiyet yer alıyor. Gerçekte bu kavram bir toplumdan diğerine anlamı değişen bir kavram ama bölmelere ayrılmamış bir alanda yaşamanın sonucu da olabilir. Bununla ilgili ne söyleyebilirsiniz?



Çalışmamda içinde büyüdüğüm ya da karşı karşıya kaldığım bir kültür ya da toplumda hala paylaşıldığını veya algılandığını düşündüğüm gelenekleri, fikirleri ve ortak bilinci bir araya getiriyorum. Bu elle tutulamayan şeylerden bazısı şehir yaşantısı içinde henüz daha az fark edilebilir olabilir ya da tersine diğer alanda genelleşebilirler. Ayrıca manevi şeylerin nasıl paylaşıldığı ve gündelik hayatta nasıl göründüğü ilgimi çekiyor.




Görüntülerinizi post-modern yaşam kültürünün bir eleştirisi olarak algılayabilir miyiz?



Eğer böyle hissediyorsanız bu benim için iyi bir şeydir. İzleyicinin çalışmalarıma olan ilgisini kontrol etmek istemiyorum”¦



Ev fotoğrafları arasına serpiştirilmiş dış mekan görüntüleri için neler söyleyebilirsiniz? İnsanlar geniş alanda oldukları halde aynı kaos orada da devam ediyor.




Piknik yapmak açık alanda kendi geçici yerinizi yaratmaktır diye düşünüyorum. Bazı insanlarla piknik yaptığınızda bu yer kolay bir şekilde dağılır. Öyle değil mi?



Sadece kapalı dağınık alanlarla kaos içindeki açık alanlar arasında kavramsal bir ilgi kurup kurmadığınızı merak ettim. Tabi ki piknik alanları dağınık bırakılabilir.




Çalışmalarda karmaşık kompozisyonlar üretmeye çalışıyorum ve fotoğraflarda bazı anlamları olan, alan/yer ve yaratmak istediğim hikaye ile ilişkili bir çok nesnenin yer almasına çabalıyorum. Görsel olarak iç ve dış mekan fotoğraflarının her biri, birbirleriyle bağlantı oluşturmak üzere ortaya çıkıyor. Ve kavramsal olarak ayrıca ‘evet’, ama dağınık alan fotoğrafları yapmak çalışmamın önde gelen fikri değildir.




Bu çalışmada hangi ekipmanları kullandınız?



Film kameralar: bir adet 6X7 format ve bir adet 4×5 format, yanıp sönen lamba.




Serinin son karelerinde evin kısımlarının iç ortamdan izole edilerek kesilip çıkartıldığını ve Lao Tse’ nin sözleriyle devam ettiğini görüyoruz. Bu düşüncenin aynı zamanda çalışmanızın ana fikrini oluşturduğunu sanıyorum. Bu işlemi yapma metodunuzu anlatır mısınız?



“Pencereli ve kapılı duvarlar evi oluşturur,


ama içindeki boş alan evin ruhudur”



Bu Lao Tse’ nin bir şiirine ait dizelerdir. Şiiri severim, özellikle de İngilizce çevirisini. Biraz öğretici olsa da şiir maddi ve manevi anlamda bir alan / yer / ev tasarımı yapmamda bana ilham verdi.



Çeşitli koşullardaki alanlarla ilgilendim: nesneleri yerleştirerek oluşturduğum gerçek bir mekan, bir resimde çizilen alan ve hayal ürünü olan alan. Bu alanların birbirleriyle nasıl etkileşime geçebildiğini ve izleyicilerin bu etkileşimleri nasıl deneyimlediğini sınamak istedim. Bu proje için fotoğrafını çekeceğim bazı çocuk evleri / heykeller yaptım, daha sonra onları birçok farklı açıdan fotoğrafladım. Çıkan görüntülerin bir baskısını alıp kare foto şeklinde kesip biçtim. Kesik parçaları iğne ile tutturdum veya bir zemin veya masanın üzerine koydum ve fotoğraflarını çektim. Büyük fotoğraflar için küçük kesik parçaları Photoshop aracılığı ile birleştirdim.




Röportaj (interview by) : Hasan SÖNMEZ




www.satomishirai.com





Would you tell something about your work? How did the idea occur?



In the body of work I am exploring the concept of Home as a person who moved from Tokyo to New York. Here the intangible and the tangible are added to the discussion. I create images in response to the cross-cultural experience I have had since the dislocation. This is for me to understand the contrasts and similarities between the cities and cultures I encounter. Here I am bringing up some issues; what is familiarity and comfort, and what is being reformed or remaining unchanged at microcosmic level in one’s daily life through the cross-cultural city life, from tangible inhabited space to intangible mind-set, sensibility, and cultural and gender driven identities.




The chance to start this project was a young cherry tree that was growing in my neighbor’s back yard in New York City. From my apartment in New York I could see the cherry tree, and enjoyed its blooming and other seasonal changes. One day the tree was suddenly gone. The neighbor had cut it down, and what remained was a bland stump. I understand that he had the right to do anything to his tree, but I was very shocked. For me, his action to the tree was apathetic, as in Japan, people really love cherry trees and would make an effort to save them as much as possible. This small thing forced me to become aware that I lived in a different culture than the one in which I had grown up.




How do you explain the complexity in your photos?



I like intricated images and intriguing editing of a sequence. Warrens or complicated architectual spaces inspire me. I was also interested in how evryday life items, inhabited spaces, and figures could be all interestingly interact and democratically seen in a photo.




Do dispersities inside homes a fiction by you or they emerged as a result of interior natural livings?



I am basically inspired to create images by what I see or find in everyday life. So, the chaotic scenes in my photos are not totally fiction, and they are rather exaggerated results of natural living or everyday life events. In the actual photo shoot I do arrange a space and personal items in the room which could tell the owner’s life style and preferences, and carefully make compositions so that the space, objects, and figures create relationships and evoke a narrative.




Are those people who live in these residences spending most of their times in their homes? Will you give some information about their mutual living styles?



I don’t really know if they spend most of their time at home, since my interest was not a proportional survey of amount of time to stay home. But, I am sure that they are not those kinds of persons who isolate themselves from the society. They are persons who are from other countries (outside the U.S) or who have different or various cultural backgrounds.




How did you find these places?



When I visited friends’ or friends’ friends place for a gathering.




In some of your photographs there are scenes of a confidence totally disappeared between people who share same envionment. In fact this concept is a concept that has meaning changes from one society to another but it might be a thing that results from living in an unpartitioned area. What will you say about this?



In the work I am bringing up customs, ideas, and collective consciousness that I think they are still shared or perceived in a culture or sociaty in which I grew up or which I have encountered. Some of those intangible things might already be less recognizable in the city life, or in contrast, would remain common in the other area. I am also interested in how the intangible are shared, and how those things are seen in everyday life.




Should we perceive your images as a critique that made against to post-modern life culture?



If you feel so, that is fine with me. I don’t want to control viewers’ response to my works…




Inside last frames of the serie we see that the parts of house have been cut out from inside, being isolated and have been continued this with the words by Lao Tse. I suppose that this thought is the main idea of your work as well. Will you tell us about your method doing this?



“The Walls with windows and doors form the house,


but the empty space within it is the essence of the house”



This is a part of a poem, The Uses of Not by Lao Tse. I like the poem, especially its English translation. Although it sounds a little didactic, the poem inspired me to contemplate a space/place/home in terms of the tangible and the intangible.



I was interested in the spaces in various condition: a real space created by placing objects, space depicted in a picture, and imaginery space. I wanted to experiment how these spaces could interact each other and how viewers could experience the interaction. For this project I made some dollhouses/sculptures to photograph, then photographed them from many different angles. I made prints of the images, then cut the images out of the rectangle photo prints. I pinned up the cutouts, or placed them on the floor or table, and then photographed them.




What could you say about outdoor scenes that interspersed among house photos? Although people exist in a wide landscape the same dispersity still continues also there.



I think that having a picnic is to create your temporary place in the open space. When having a picnic with some people, the place easily gets messy, doesn’t it?



just I wonder whether you intentionally make a conceptional relation between the scenes of closed messy space environments and wide open areas in complexness. Of course some picnic areas may be leaved messy.



In the works I am trying to make complicated compositions, and trying to includes many objects, which have some meanings in the photo, and which are related to the space/place and narrative I want to create. Visually, the photos of inside space and of outside appear to have connections each other. And, conceptually, it is also ‘yes’, but, making photos of messy spaces is not the primary concept of my work.




What are the equipments that you used in this study?



Film cameras: a 6×7 format and a 4×5 format, strobe light.








Tüm Hakları Saklıdır © All Rights Reserved


www.fotoritim.com Sitesinde Bulunan Yazılı ve Görsel Eserlerin Bütün Hakları ve Sorumluluğu Eser Sahiplerine Aittir.


All Images and Text Published in www.fotoritim.com are Copyright © Protected by The Author, All Rights Reserved.


Use By Author Permission Only.

Satomi Shirai : Evim EvimSatomi Shirai : Evim EvimSatomi Shirai : Evim EvimSatomi Shirai : Evim EvimSatomi Shirai : Evim EvimSatomi Shirai : Evim EvimSatomi Shirai : Evim EvimSatomi Shirai : Evim EvimSatomi Shirai : Evim EvimSatomi Shirai : Evim EvimSatomi Shirai : Evim EvimSatomi Shirai : Evim EvimSatomi Shirai : Evim EvimSatomi Shirai : Evim EvimSatomi Shirai : Evim EvimSatomi Shirai : Evim EvimSatomi Shirai : Evim EvimSatomi Shirai : Evim EvimSatomi Shirai : Evim EvimSatomi Shirai : Evim EvimSatomi Shirai : Evim EvimSatomi Shirai : Evim EvimSatomi Shirai : Evim Evim

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayınlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir


− iki = 6

Şu HTML etiketlerini ve özelliklerini kullanabilirsiniz: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>