Rarindra Prakarsa : Fotoğrafın Sihirli Dünyası



İlk ne zaman fotoğrafçı olmayı düşündünüz?



1995’te ilk SLR’ımı alınca fotoğrafın her anından keyif aldım. 90’larda Endonezya’ da birçok büyük siyasal hareketler oldu. Grafik tasarımcısıyken (şu ana kadar) “fotoğrafçı” olmaktan niçin keyif aldığımı bilmiyorum. Fotoğraf gazeteciliğini de seviyorum ancak bir medya şirketine bağlı olmadan, gazeteci olamayacağımı anladım.




When did you first realize you were going to become a photographer?



When I first own my SLR in 1995 very enjoy photograph every moments in my country. Many big political moments at 90’s in Indonesia. Actually I am a graphic designer (until now) at that time. But I don’t know why I am more enjoy being a “photographer”. I really like photo journalism indeed, but I realize that I coul not become a photojournalism without a media/company.





İlk kameranız neydi?



İlk kameram bir Nikon FM2. İlk FM2 1996’da Megawati Sukarnoputri Suharto rejimi sırasında popüler olduğunda onun fotoğrafını çekerken bir polis tarafından kırıldı. Bu dönemde polis ve asker Suharto rejiminin kontrolündeydi.




What was your first camera?



My first camera is Nikon FM2 with some lenses. The first FM2 was broke by a policeman in 1996 when I take a moment when Megawati Sukarnoputri become popular under Suharto reigm. Polices and army in that time were under Suharto control.





Açtığınız ve katıldığınız sergiler hakkında biraz bilgi verebilir misiniz?



Ülkemde bazı sergiler açtım, sonuncusu Hollanda’da Naarden Festivali’ndeydi. Tek başıma sergi açmadım bugüne kadar.




Can you give us some information about exhibitions you opened/joined?



I have some exhibitions in my country and the last exhibition is Naarden Festival in Holland with some photographers. I never have a solo exhibition.





Sanat eğitiminiz nedir?



İlk eğitimimi Endonezya’da Politechnic Üniversite’sinde aldım. Genellikle seminerlere ve workshoplara katılıyorum.




What formal training do you have?



First formal training was get in my college in Polytechnic University of Indonesia. I usually attend a seminars or workshops.





Uzmanlaşmak neden önemli?



Çok önemli. Pazarlama pozisyonunda olmak gibi birsey. Ancak kalbinizde ve ilgi alanınızda olması gerekiyor. Kaçınılmaz olarak doğa fotoğrafı çekiyorsunuz, moda olduğu için değil. Böylece insanlar sizi, siyah ve beyaz manzara fotoğrafçısı Ansel Adams’ı ya da fotoğrafçı gazeteci Salgado’yu bildikleri gibi biliyor.




How important is it to specialize?



Very important. It’s like positioning in marketing. But it must from your heart and your interest. You must consistenly photograph landscape because you like it not because it’s a trend. So people will know you like people know Ansel Adams as a Black and White Landscape photographer or Salgado as photojournalist.





Yaptığınız en iyi iş neydi?



Kalimantan (Bprneo) ’da ücra bir köşeyi fotoğraflamakla görevlendirilmiştim. Burası bir kömür madeniydi. Burada eşsiz şeyler yakaladım ama burdaki bazı insanlar çok fakirdi. Bazı çocukların okula ayakkabısız gitmesine rağmen mutlu olduklarını ve fotograf çektirirken eğlenmelerini unutamıyorum.




What was the best assignment you ever went on?



I have an assignment photographing a remote area in Kalimantan (Borneo). This an assignment for a Coal Mining. I found many unique objects there but some people there live in poor. I never forget some kids go to school without shoe (by foot) but they very happy and enjot being photographed.





Tekniğiniz hakkında kısaca bilgi verebilir misiniz?



Birçok insan bunu soruyor ancak yanıtlamak bazen beni endişelendiriyor. Çünkü çok karmaşık ve her fotoğrafta farklı olabilir. Ancak olayın sizin hayaliniz ve fikrinizle başladığını söylemem lazım. Ben sabah erken saate arkadan ve yandan gelen ışıkla çekmeyi seviyorum. Ve fotoğrafın ruhuna göre tonları düzenlerim.




Can you give us some information about your technique shortly?



Many people ask this but sometimes I am so frustrated to answer. Bacuse its too complicated to explain and very vary in each photos. But its actually start with your idea and imagination. And I like to photograph early morning in backlit/sidelit. And manage dark-ligth area in PSCS. And adjust the tones based on the mood of the photo.





Film mi? Dijital mi? Neden?



Filmle başladım. Ve 2004 yılında dijitale döndüm. Ancak dijitalle daha çok eğleniyorum. Çünkü ucuz, basit ve daha iyi J




Film or digital. Why?



I start with film. And change to digital in 2004. But I feel more enjoy with digital. Simlply: Cheaper, easier and better J





Fotoğraflarınıza bakan insanlara kendiniz ve duygularınız hakkında neler aktarmak istiyorsunuz? Fotoğraf çekerken amacınız nedir?



Eğlenmelerini ve huzuru hissetmelerini istiyorum. Hollanda dergisi “Happinez” bazı fotoğraflarımı Kasım 2007 sayısında kullandı. Happinez psikolojik ve zihinsel iyileşme ile ilgili bir dergi. Dünyanın heryerinden birçok e-mail alıyorum; Fotoğraflarımdan çok keyif aldıklarını ve tekrar tekrar baktıklarını söylüyorlar.




What do you want to transfer about yourself and your feelings to people looking at your photographs? What is your purpose taking photograps?



I want them enjoy and feel peacefully. In Novermber 2007 edition, a Holland Magazine “Happinez” use some photos of mine. Happinez is magazine for psycologilal and mind healing. I am very happy recceing many emails from around the world said that they very enjoy my photos and look again and again.





Sizin için fotoğrafın anlamı nedir?



Bir obje ya da ana ilişkin gördüğümü ve duygularımı görüntülemek.



What does photography mean to you?



Visualize my imagination and my feeling about an objects and moment.





Fotoğraf çalışmalarınızdan bir anı/hikaye anlatır mısınız?



Fotoğrafın bir hikayesi olmalı. “Falcı” diye bir fotoğrafım vardı. Jakarta’daki falcı Mr. Prawiro’nun yüzü. 90’ların ortalarında film kullanırken fotoğrafını yaşamını ve yüzünü çekmeyi çok istedim. Ancak bir türlü başaramadım ve kızmasından çok korktum. Yüzü gizemliydi ve gözleri”¦



10 yıl sonra geldiğimde hala oradaydı. Bir müşterisiyle iken dijital kamerayla çektim onları. Yüzünü çekmek konusunda daha cesurdum ve evet … Sonunda oldu.



Fotoğrafını web sitesinde paylaştım. Birçok insan çok sevdi. Birçok fotoğrafçı fotoğrafını çekti. Fotoğrafçılar arasında popüler oldu. Ancak hiçkimse sağlığının kötü olduğunu fotoğraftan bir yıl sonra, ölene kadar bilmiyordu.




Is there one story / experience that stands out in the making of your photography?



It must a story behind a photo. But I have a photo titled “fortune teller”. A face of Mr Prawiro as a fortune teller in Jakarta. I am very interest to take photo his life and his face since I use film in mid 90’s. But fail and fail because I am afraid he will angry. His face is mysteriuous and his eye”¦



10 years to come and he still there. I use digital camera when he got a ‘client’. I have more brave to take his face and Yes”¦finally.



The I share the photo about him in website. Manymany people like it. And many photographers take him too. He become popular among photographers. But people and me doesn’t know that he in unhealthy until he died 1 year after I take the photo.





Fotoğraf yaşamınızda idealleriniz nedir?



Çok özel ideallerim yok, ancak tüm dünyayla hep daha iyi fotoğraflar paylaşmak istiyorum.



What are your ideals in your photo-life?



No special ideals but I will make a better and better photos to share for the world.




Röportaj (interview by) : Levent YILDIZ
Çeviri (translated by) : Berna AKCAN









Rarindra Prakarsa Hakkında




Fotoğrafçılığa ilgim ilkokul yıllarında başladı. Kardeşlerim fotoğraflarının çekilmesinden hoşlanırken ben çekmeyi severdim. Görsel sanatlara olan merakım nedeniyle fotoğrafçılık tekniğini ve SLR kullanmayı öğrendiğim Grafik Sanatlar Fakültesine girdim. İlk SLR’ımı 1995’de (İki Nikon body ve 5 lens) aldım. 1998’de Endonezya’da yaşanan ekonomik kriz nedeniyle fotoğraf çalışmalarıma ara verdim. 2001’de tekrar çalışmalara başlayarak 2004’de analog ekipman yerine dijitale geçiş yaptım.

Bir gazetede grafik tasarımcı olarak çalışmamdan dolayı yatkın olduğum haber fotoğrafçılığı ile başladığım fotoğraf çalışmalarım iki konuya, insan ve doğaya doğru yöneldi. Kimi zaman yalnızca insan, ya da doğa fotoğrafı çeksem de genellikle bu ikisini bir arada görüntülemeyi tercih ediyorum. Bu ikisini biraraya getirirken, basit ama pek çok insanın katıldığına inandığım “İnsanlar tabloya benzeyen fotoğrafları ve fotoğrafa benzeyen tabloları severler” düşüncesinden yola çıkıyorum. Bunu hem fotoğrafçılık tekniğimi hem de 1992’den bu yana kullandığım dijital fotoğraf işleme tekniğini kullanarak gerçekleştiriyorum.

Şu an fotoğraflarım Endonezya ve diğer bazı ülkelerde ticari amaçlı olarak kullanılıyor. Benim için en büyük mutluluk dünyanın her yerinden daha fazla insanla fotoğraflarımı, güzel ülkemi ve güzel insanlarımı paylaşabilmek.



About Rarindra Prakarsa


I like photography maybe since elementary school. I love to phototograph while my brothers/sister were love being photographed. Actually I like a visual art. So I entered graphic art faculty (Polytechnic of Indonesia) where I started to know photography theory and SLR use I have my first SLR in 1995 (Two Nikon FM2 bodies and 5 lenses). Economic crisis in Indonesia had stopped my photographic activity in 1998. Then I start again in 2001 until I change my analog equipment to digital in 2004. I have EOS 350D and 4 lenses.

In the first time in photography, I am in love with Journalistic photography. This maybe because I work in newspaper (as a graphic designer). But now, 2 things that I love to photograph: Human and nature. Sometimes I photograph only human or only nature, but most of my photograph are mixing those two thing: Human and their environment. 2 kind objects is the most popular in my country. My formula for my photography with this 2 kind objects is “Pepole love photo that almost similar to paintings, while people also love paintings similar like a photo.” This formula is maybe simple but I belive that most people in the world would enjoy it. This only can reach in digital photography. So I mix my abilty in Photography technic and editing technic (Photoshop) that I learned in almost 15 years (about 1992).



Now, my photos are in some commercial use in Indonesia and some countries. I have my profiles in some media in my country and other countries. What can make me happy if the more people can enjoy my photos in the world. And I can share my beautiful country and beautiful people around me.









Tüm Hakları Saklıdır © All Rights Reserved

www.fotoritim.com Sitesinde Bulunan Yazılı ve Görsel Eserlerin Bütün Hakları ve Sorumluluğu Eser Sahiplerine Aittir.


All Images and Text Published in www.fotoritim.com are Copyright © Protected by The Author, All Rights Reserved.


Use By Author Permission Only.

Rarindra  Prakarsa : Fotoğrafın Sihirli DünyasıRarindra  Prakarsa : Fotoğrafın Sihirli DünyasıRarindra  Prakarsa : Fotoğrafın Sihirli DünyasıRarindra  Prakarsa : Fotoğrafın Sihirli DünyasıRarindra  Prakarsa : Fotoğrafın Sihirli DünyasıRarindra  Prakarsa : Fotoğrafın Sihirli DünyasıRarindra  Prakarsa : Fotoğrafın Sihirli DünyasıRarindra  Prakarsa : Fotoğrafın Sihirli DünyasıRarindra  Prakarsa : Fotoğrafın Sihirli DünyasıRarindra  Prakarsa : Fotoğrafın Sihirli DünyasıRarindra  Prakarsa : Fotoğrafın Sihirli DünyasıRarindra  Prakarsa : Fotoğrafın Sihirli DünyasıRarindra  Prakarsa : Fotoğrafın Sihirli DünyasıRarindra  Prakarsa : Fotoğrafın Sihirli DünyasıRarindra  Prakarsa : Fotoğrafın Sihirli DünyasıRarindra  Prakarsa : Fotoğrafın Sihirli DünyasıRarindra  Prakarsa : Fotoğrafın Sihirli DünyasıRarindra  Prakarsa : Fotoğrafın Sihirli DünyasıRarindra  Prakarsa : Fotoğrafın Sihirli DünyasıRarindra  Prakarsa : Fotoğrafın Sihirli DünyasıRarindra  Prakarsa : Fotoğrafın Sihirli DünyasıRarindra  Prakarsa : Fotoğrafın Sihirli Dünyası

Rarindra Prakarsa : Fotoğrafın Sihirli Dünyası” üzerine bir düşünce

  1. Kâzım ZAİM

    Bu fotoğrafçının işlerinden bir zevk almadım.Gördüğüm kadarı ile fotoğraflardaki insanlar doğal olamayn bir biçimde pozlar verdirilerek çekilmiş.Sıgara içen adam dışında bu poz verdiriliş o kadar belli ki an fotoğrafın tadını aramadım desem yalan olur.

    Reply
  2. Burak Nevruzoğlu

    Favori fotoğrafçılarımdan kendisi, mistik ve olması imkansız fotoğrafları ortaya koyarak normal fotoğrafçıların ötesine gidiyor. Olan ve durağan birşeyi çekmektense hayalini çekip sunabilmek gerçekten maharet ister ve bunu da çok iyi başarıyor

    Reply
  3. Hakan Karasu

    Rarindra bir rüyayı gerçekleştiriyor fotoğraflarında.Yaşam-insan-çocuk üçlemesi mistik bir tarzda rüya gibi bir sunumla ulaşıyor bize.Fotoğraflarındaki renk tonlamaları ve sisli arka plan müthiş etkileyici.Müthiş keyif alıyorum fotoğraflarından.

    Reply
  4. sebnem akuras

    the kids are our future but weare teaching all bad world rulls and you show them world to us thank you very much
    sebnem

    Reply
  5. Hasan Burak DURMUŞ

    Çalışmalar ve fotoğrafların verdiği mesajlar daha doğru bir ifade ile fotoğrafa baktığımızda insanın yüklendiği pozitif enerji çok güzel. Çalışmalar gerçekten çok etkileyici ve başarılı diyebilirim. Teşekkürler.

    Reply
  6. ali dağer

    Etkilyici ve başarılı bir fotoğrafçı bu fotoğraf karelerinde çocukluğumu ve doğunun mistik havasını hisettim. uzun zamandır hayranlıkla fotoğraflarını izliyorum.fotoritim ve levet beye teşekkürler enerjisi yüksek bir çalışma saygılar.
    ali dağer

    Reply

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayınlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir


× dokuz = 36

Şu HTML etiketlerini ve özelliklerini kullanabilirsiniz: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>